‘Ik kom uit de kast…’

11 oktober 2012

Beauty

Vandaag is het nationale ‘Uit de kast kom’-dag. Elk jaar weer vieren homo’s en lesbo’s op deze dag hun coming out. Wij willen dit natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan, dus vandaar deze ‘Ik kom uit de kast…’-real life special. Drie vrouwen vertellen hoe en wanneer zij uit de kast kwamen. Lees mee! 

Yasmijn (28): “Ik wist al sinds de middelbare school dat ik niet op mannen viel. Voor mij was het in het begin maar moeilijk te accepteren. Ik wilde ook samen met mijn vriendinnen op mannenjacht, maar in plaats van dat keek ik liever naar vrouwen. En het hun zeggen ging niet zo 1, 2 ,3… Ik ben alleen door mijn moeder opgevoed, rond mijn twintigste zij ze weleens: ‘Moet jij niet een keer achter de mannen aan?’ Ik schrok zo van deze opmerking, en ik dacht dat ze dat wel doorhad. Ik barstte in tranen uit en deed mijn verhaal. Mijn moeder reageerde zo goed, ze zei dat ze het al langer doorhad en dat ze voelde dat ik met iets zat. Ik besloot het daarna voor niemand meer te verzwijgen, iedereen reageerde gelukkig positief. Nu heb ik al vier jaar een relatie en we gaan in 2013 zelfs trouwen!”

Lotte (24): “Ik was vroeger al een echte stoere meid. Mensen in de omgeving zeiden al: ‘Nou, dat zal wel zo’n tuinbroek-pot worden!’ In dat pot worden hadden ze gelijk, maar no way dat ik tuinbroeken draag! Vanaf mijn veertiende weet ik eigenlijk al dat ik op vrouwen val. Mijn ouders zijn heel vrij en modern, dus toen ik zestien was ging ik met ze rond de tafel zitten. Mijn vader zei al snel: ‘Wij denken al te weten waar je ons over wil spreken, maar het maakt voor ons helemaal niets uit, zolang jij maar gelukkig bent!’ Wauw, wat een fijne reactie was dat.”

Esmee (26): “Vanaf de basisschool wilde ik al eigenlijk al niets van jongens weten. Waar andere meisjes verkering kregen bleef ik achter. Ik hoefde echt geen verkering met die jongetjes uit mijn klas, veel liever wilde ik verkering met dat ene leuke meisje! Mijn ouders zijn gelovig, dus ik had al snel door dat mijn geheim een echte no go was voor hun. Ik besloot daarom om mijn ouders trots te maken soms met jongens uit te gaan van de kerk. Elke keer zeiden ze: ‘En? Zit er een huwelijkskandidaat tussen?’ Bah, ik moest er niet aan denken. Pas twee jaar geleden had ik de moed verzameld om het tegen ze te zeggen. Ik kon niet meer mijzelf voor de gek houden, ik wilde leven en zijn wie ik ben. Mijn ouders reageerden geschrokken en zeiden dat het niet waar kon zijn, dat het een fase was en vanzelf over zou gaan. Sinds het gesprek heb ik nog twee keer contact gehad met ze. Alle twee de keren zeiden ze dat ik pas terug kon komen als ik deze fase achter mij had gelaten, want dat het niet mag van god. Sindsdien heb ik dus geen contact meer met ze. Hoe zwaar het ook is, ik ben blij dat ik kan zijn wie ik wil zijn, met of zonder ouders.”

,

Volg Fabeaulish!

Subscribe to our RSS feed and social profiles to receive updates.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: